ZeroKnots TechnologiesMuscleTiger

MuscleTiger onderzoeksnotities · Nr. 4

Bereken je echte TDEE: het werkelijke energieverbruik schatten uit gewicht- en voedingsdagboeken

Een calorierekenmachine zet je lengte, gewicht, leeftijd en activiteit in een paar seconden om in een dagdoel. Voor veel mensen klopt het getal ongeveer; voor anderen zit het er enkele honderden calorieën per dag naast, en de formule kan niet zien tot welke groep je behoort. Je voedingsdagboek en je gewicht over een paar weken kunnen dat wel: samen laten ze zien wat je lichaam daadwerkelijk met het eten heeft gedaan.

Kort samengevat

Over een paar weken is de calorie-inname min de energie die als lichaamsgewicht is opgeslagen of verloren gelijk aan de calorieën die je verbrandt. Een app kan dit gebruiken om een formule te corrigeren met je eigen gegevens. In onze simulatie is de gecorrigeerde schatting na ongeveer zes weken beter dan de formule (typische fout 110–120 kcal/dag tegenover 160–170). In week 2 tot 4 van een nieuw dieet kan ze slechter zijn, omdat vroeg waterverlies voor vetverlies wordt aangezien; de app schat water en glycogeen nu apart in, wat het meeste van dat probleem wegneemt wanneer de waterverschuiving het plan volgt, al niet in het ergste geval. Haar sterkste eigenschap is consistentie, terwijl haar nauwkeurigheid bescheiden is: als je eten met een vast percentage te weinig registreert, compenseert het gecorrigeerde doel dat, en blijft het werkelijke tekort dicht bij het plan.

Deze notitie gaat over de stap na de formule. De voorspellingsnotitie liet zien dat de weegschaal ruis bevat en dat een standaardschatting van het dagelijkse energieverbruik meestal ongeveer 5% of meer afwijkt. Hier vragen we wat daaraan te doen is met gegevens die iemand al verzamelt, gewicht en voeding. We leggen het principe en de vergelijkingen uit, beschrijven hoe het adaptieve calorie-doel in MuscleTiger werkt, en testen het in een simulatie, inclusief de plaatsen waar het faalt: we vonden tijdens het schrijven van deze tekst een zwakte in de huidige versie. De getallen komen uit gepubliceerde studies, onderaan vermeld; waar we zelf iets berekenen of simuleren, zeggen we dat.

1. Een formule is een goed begin en een onzeker eind

Het meest gebruikte startpunt is de vergelijking van Mifflin–St Jeor. Die is gefit op 498 gezonde volwassenen van 19 tot 78 jaar wier rustenergieverbruik was gemeten met indirecte calorimetrie [1]:

REEmannen=10 W+6.25 H−5 A+5,REEvrouwen=10 W+6.25 H−5 A−161(1)\mathrm{REE}_{\text{mannen}} = 10\,W + 6.25\,H - 5\,A + 5, \qquad \mathrm{REE}_{\text{vrouwen}} = 10\,W + 6.25\,H - 5\,A - 161 \tag{1}

waarbij WW het gewicht in kilogram is, HH de lengte in centimeters en AA de leeftijd in jaren; het resultaat is kcal per dag in rust. Een systematische review van de vier vergelijkingen die het meest in de praktijk worden gebruikt (Harris–Benedict, Mifflin–St Jeor, Owen en de WHO/FAO/UNU-vergelijkingen) oordeelde Mifflin–St Jeor als de meest betrouwbare: die kwam binnen 10% van de gemeten waarde bij meer mensen dan elke andere vergelijking en had het smalste foutbereik [2]. Dezelfde review is even duidelijk over de grens: ze noemt “opmerkelijke fouten” wanneer de vergelijkingen op individuen worden toegepast, en beveelt aan het rustmetabolisme te meten met indirecte calorimetrie wanneer een fout ertoe doet. Voor iemand die in rust werkelijk 1 700 kcal/dag verbrandt, betekent “binnen 10%” alles van 1 530 tot 1 870.

Rustenergie is maar een deel van het totaal. Om het dagelijkse verbruik te krijgen vermenigvuldig je die met een activiteitsfactor die iemand moet kiezen, en één “licht actief” dekt zeer verschillende weken. Hall et al. [3] zeggen dat zelfs een goede schatting van het verbruik meestal ongeveer 5% van de werkelijke waarde afwijkt, en soms meer. Voor iemand die 2 600 kcal/dag verbrandt is dat 130 kcal, of 260 kcal bij 10%. Naast een maaltijd lijkt het weinig, maar het telt op: in de eerste notitie berekenden we dat een fout van 100 kcal/dag het gewicht waarop je uiteindelijk uitkomt met ongeveer 4.5 kg verschuift.

2. Het idee: laat het lichaam de meting doen

Energie blijft behouden. Over een periode gaat de energie die je eet ofwel naar lichaamsreserves, ofwel wordt ze verbrand. Als het lichaamsgewicht met ΔW\Delta W verandert over Δt\Delta t dagen, zijn de reserves ongeveer ρs ΔW\rho_s\,\Delta W kcal veranderd, dus

E  ≈  Iˉ  −  ρs ΔWΔt(2)E \;\approx\; \bar I \;-\; \rho_s\,\frac{\Delta W}{\Delta t} \tag{2}

waarbij EE het gemiddelde dagelijkse verbruik is, Iˉ\bar I de gemiddelde dagelijkse inname en ρs\rho_s de energiewaarde van een kilogram gewichtsverandering. Onderzoekers gebruiken dezelfde boekhouding, in de andere richting, als hun referentiemethode: ze meten het verbruik met dubbel gelabeld water en tellen de verandering van de lichaamsenergiereserves erbij op om te krijgen wat mensen daadwerkelijk aten [9]. Wiskundige modellering van gewicht wordt in obesitasonderzoek ook genoemd als een nieuwere manier om de werkelijke inname te schatten, omdat zelfrapportages onbetrouwbaar zijn [7].

De versie die alleen op gewicht is gebaseerd, is getest. Sanghvi et al. [11] namen 140 mensen die twee jaar minder aten en vergeleken de verandering in inname volgens de methode met dubbel gelabeld water met die van een model waarvan de enige invoer demografie en herhaalde gewichtsmetingen waren. Gemiddeld zat het model binnen 40 kcal/dag van de referentie, dus het principe houdt stand voor groepen over maanden. Voor individuen is het veel zwakker: het kwadratisch gemiddelde verschil (RMS) was 215 kcal/dag, de meeste waarden lagen binnen 132 kcal/dag, maar de grenzen van overeenstemming besloegen ongeveer 800 tot 1 000 kcal/dag, en de auteurs zelf adviseren voorzichtigheid bij elke enkele waarde. Hun vergelijking gebruikte intervallen van zes maanden en maandelijkse gewichten, dus die zegt weinig over de eerste weken, en daar begint de volgende sectie.

3. Vier dingen die het moeilijk maken

Vergelijking (2) heeft drie invoeren, elk met een eigen soort fout, en het verbruik zelf is niet constant. Samen zijn dat vier problemen.

De gewichtstrend is ruisachtig, en een kleine fout daarin wordt een grote fout in calorieën

Een kilogram per week komt overeen met ongeveer 1 100 kcal/dag (onze berekening: 7 700 kcal/kg gedeeld door 7 dagen). Een fout van slechts ±0.1 kg/week in de trend betekent dus ±110 kcal/dag in de schatting. De eerste notitie liet zien hoeveel de weegschaal beweegt om redenen die niets met vet te maken hebben, daarom is een enkel paar metingen hier nutteloos. De app gebruikt een filter dat tegelijk de trend en de helling ervan schat (zie sectie 4).

Ook de omrekeningsfactor is niet exact. Een kilogram verloren weefsel bevat tussen ruwweg 1 800 kcal (vetvrij weefsel) en 9 400 kcal (vet) [3], en het dynamische model van Chow en Hall gebruikt een effectieve 9 100 kcal/kg [4]. In de schatter gebruiken we de conventionele 7 700, en in de simulatie hieronder laten we de gesimuleerde persoon het model van 9 100 volgen. Bij een verlies van 0.5 kg/week verschillen de twee factoren ongeveer 100 kcal/dag, dus dit alleen drukt de schatting 80 tot 100 kcal/dag te laag uit bij iemand die afvalt. We lieten die mismatch in de simulatie staan, zodat de resultaten de fout bevatten die we werkelijk hebben.

Het vroege waterverlies lijkt op vetverlies

In de eerste één tot twee weken van een dieet kunnen een kilogram of twee glycogeen en het water dat eraan gebonden is het lichaam verlaten zonder enig vetverlies [10]. Gecontroleerde studies geven er cijfers aan. Bij 19 volwassenen met obesitas die in een metabole kamer verbleven, haalde een calorieverlaging van 30% gedurende zes dagen 1.3 kg eraf als de koolhydraatinname gelijk bleef en 1.85 kg als die werd verlaagd, terwijl het gemeten vetverlies slechts 0.46 en 0.25 kg was [13]. Mannen die op een ketogeen dieet met dezelfde calorieën werden gezet, verloren binnen 15 dagen nog eens 1.6 kg met bijna geen vetverlies [14]. Bij 800 kcal per dag gedurende tien dagen maakte water 37% uit van het verloren gewicht bij een gemengd dieet en 61% bij een ketogeen dieet [15]. Het meeste van dat gewicht is water en glycogeen, die bijna geen energie dragen, maar vergelijking (2) kan dat niet weten. Als 1.5 kg in tien dagen verdwijnt, ziet de ruwe schatting een verlies van 0.15 kg per dag en leest die dat als ongeveer 1 150 kcal/dag extra verbruik (onze berekening: 0.15 × 7 700). Uitmiddelen verzwakt het effect, maar verwijdert het niet. De auteurs van de methode op basis van alleen gewicht beschrijven hetzelfde: bij drie patiënten op 800 kcal per dag leidde het snelle initiële verlies ertoe dat de methode de verandering in inname overschatte, omdat ze lichaamswater niet meeneemt, en ze werd pas nauwkeurig na die fase [12]. Dit is de belangrijkste reden dat de schatting vroeg in een dieet slecht is, en we meten dat hieronder.

UPDATE

Het adaptieve calorie-doel schat water en glycogeen nu apart. Het behandelt de weegschaalmeting als weefsel plus water. De waterschatting begint bij je plan: het calorietekort, de koolhydraten in je macro's en je trainingsniveau. Iemand die niet op dieet is en geen verandering in koolhydraten heeft, begint met bijna geen verwachte verschuiving, wat past bij een ervaren atleet op onderhoud. Je weegmomenten corrigeren de schatting daarna: de langzame trend is een verandering in weefsel, en hoe ver de weegschaal van die trend afzit, is water, glycogeen en voedsel in de maag. De energievergelijking gebruikt nu alleen de weefseltrend. De schatting wordt alleen binnen de calorieberekening gebruikt. We tonen haar niet als grafiek voor je, omdat de weegschaal alleen water niet betrouwbaar kan meten.

De grootte van het effect volgt de gecontroleerde studies hierboven [13]–[15]. Hoeveel het helpt in een simulatie, staat in sectie 5.

Voedingsdagboeken zijn vertekend, en die vertekening is de grootste onbekende

Mensen registreren minder dan ze eten. In een klassieke studie werden patiënten met obesitas, die zeiden dat ze niet konden afvallen bij minder dan 1 200 kcal/dag, twee weken gemeten: hun energieverbruik lag binnen 5% van wat voorspeld werd op basis van hun lichaamssamenstelling, maar ze hadden hun voedsel met 47 ± 16% te laag opgegeven en hun lichamelijke activiteit met 51 ± 75% te hoog [6]. Dat waren tien mensen, een kleine en geselecteerde groep, maar de richting is standgehouden: een review merkt op dat bij mensen met obesitas de zelfgerapporteerde naleving van een calorievoorschrift de inname doorgaans met 30% tot 50% onderschat in vergelijking met dubbel gelabeld water [7]. Een latere analyse van 221 volwassenen uit een Britse enquête vond gerapporteerde inname die ruim onder het gemeten verbruik lag, met meer onderrapportage bij mensen met een obese BMI, bij actievere mensen en bij jongere mensen; nadat de gegevens voor lichaamsmassa waren geschaald, voorspelde obesitas zelf niet langer meer onderrapportage bij gewichtsstabiele volwassenen [8]. Hoe groot de vertekening is, en wie het grootste deel ervan heeft, wordt dus nog steeds betwist. Dat ze bestaat, wordt niet betwist.

Het verbruik zelf verschuift

Het vierde probleem ligt niet aan vergelijking (2). Het moet toch worden meegenomen: het energieverbruik daalt tijdens gewichtsverlies meer dan het kleinere lichaam verklaart. Bij mensen die hun gewicht minstens 10% onder hun gebruikelijke gewicht hielden, was het totale verbruik lager met 6 ± 3 kcal per kilogram vetvrije massa per dag bij wie nooit obesitas had gehad, en met 8 ± 5 bij wie dat wel had [5]. Tijdens een dieet beschrijft een schatting uit de laatste weken dus wat je nu verbrandt, en dat kan verschillen van wat je aan het begin verbrandde.

4. Wat de app stap voor stap doet

Het adaptieve calorie-doel in MuscleTiger doorloopt de volgende lus. We beschrijven de logica en laten de afstelwaarden weg.

  1. Begin bij de formule. Mifflin–St Jeor maal een activiteitsfactor, iets naar beneden aangepast voor mensen die afvallen, omdat bekend is dat formules tijdens een dieet overschatten. De grootte van die aanpassing is onze eigen keuze; geen gecontroleerde studie levert die.
  2. Filter het gewicht. Een Kalmanfilter schat je weefselgewicht, de snelheid van verandering en het opgebouwde water samen uit de ruisachtige metingen. Het startgetal voor de snelheid komt uit je plan, en je eigen gegevens nemen het over naarmate ze zich opstapelen. Het startgetal voor water komt ook uit het plan (zie de update in sectie 3). Metingen die ver van de trend af liggen, worden als uitschieters weggegooid, en metingen na slechte slaap of veel stress tellen minder zwaar mee, omdat die dagen meestal meer water bevatten. Die laatste regel is een ontwerpkeuze die we niet hebben gemeten.
  3. Middel de inname. Elke dag nemen we het gemiddelde van de recente week aan geregistreerde inname, alleen met dagen waarvan het dagboek compleet lijkt. Als te veel dagen ontbreken, blijft de schatting staan waar ze was.
  4. Pas vergelijking (2) elke dag toe. De ruwe schatting is de recente gemiddelde inname min de energiewaarde van de gefilterde snelheid van gewichtsverandering.
  5. Maak de schatting glad. De schatting van het verbruik beweegt slechts een deel van de weg naar de ruwe waarde van vandaag:
E^t  =  α (Lˉt−ρs w˙t)  +  (1−α) E^t−1,0<α<1(3)\hat E_t \;=\; \alpha\,\bigl(\bar L_t - \rho_s\,\dot w_t\bigr) \;+\; (1-\alpha)\,\hat E_{t-1}, \qquad 0<\alpha<1 \tag{3}

waarbij Lˉt\bar L_t het recente gemiddelde van de geregistreerde inname is, w˙t\dot w_t de gefilterde verandering in kg/dag en α\alpha een kleine breuk. Een kleine α\alpha laat de schatting oude informatie langzaam vergeten, zodat ze over de laatste week of twee middelt in plaats van elke dag te volgen.

  1. Maak er een doel van. De aanbevolen calorieën zijn de schatting, plus je gemiddelde trainingsenergie, min het tekort (of plus het overschot) dat je doel vraagt. Het resultaat blijft binnen een marge rond het formule-gebaseerde doel en gaat nooit onder een veiligheidsondergrens. Als je traint en je gewicht in wezen gelijk blijft, houdt de functie je calorieën vast en verlaagt ze die niet; dat is een keuze voor mensen die hun lichaamssamenstelling willen verbeteren en heeft geen op bewijs gebaseerde drempel erachter. Het doel wordt elke paar dagen herberekend op basis van de meest recente maand, en alleen als er in dat venster genoeg weegmomenten zijn.

5. Werkt het? Een simulatie

We hebben geen laboratoriummeting van het verbruik voor onze gebruikers, dus we kunnen niet zeggen hoe nauwkeurig de functie in het echt is. Wat we wel kunnen doen, is mensen simuleren van wie we de waarheid kennen en dezelfde logica op hen laten draaien. De simulatie is van ons: ze laat zien wat de methode kan onder vermelde aannames, en zegt niets over wat ze voor een echt persoon heeft gedaan.

De gesimuleerde persoon. Een volwassene van 90 kg die werkelijk 2 600 kcal/dag verbrandt en het dynamische model van Chow en Hall [4] volgt (9 100 kcal/kg, verbruik dat met 22 kcal per kg lichaamsgewicht stijgt). Het doel is een tekort van 500 kcal/dag. De schatting van het verbruik door de formule wijkt af met een willekeurig bedrag met een standaarddeviatie van 10%. De dagelijkse inname varieert met 15% rond het plan; ze registreren met een willekeurige fout van 10% per dag en slaan op 15% van de dagen een registratie over; ze wegen zich op vier van de vijf dagen. De weegschaalmeting is het werkelijke gewicht plus een wekelijks ritme van 0.3 kg, willekeurige ruis van 0.6 kg en, in de eerste tien dagen of zo, een daling van 1.5 kg aan water en glycogeen die geen energie bevat. We draaiden 1 500 gesimuleerde mensen per instelling.

Nauwkeurigheid van de schatting van het verbruik

De tabel vergelijkt de mediane absolute fout van de formule met die van de schatting op basis van registraties en gewicht, voor 1 500 gesimuleerde mensen die blijven eten volgens het oorspronkelijke plan en registreren zonder systematische vertekening.

Week123468
Alleen formule, mediane fout (kcal/dag)182179175172168161
Registraties en gewicht, mediane fout (kcal/dag)182233311289110120
Hetzelfde zonder het waterverlies171162138117121110
Binnen ±100 kcal: formule28%29%29%30%31%31%
Binnen ±100 kcal: registraties en gewicht28%22%15%13%47%42%

Drie dingen vallen op. In week 1 zijn de twee gelijk, omdat de app niets verandert totdat er genoeg gegevens zijn. In week 2 tot 4 is de gecorrigeerde schatting slechter dan de formule: het vroege waterverlies duwt haar omhoog, en de derde rij laat zien dat ze zonder het waterverlies tegen week 3 al beter zou zijn. Vanaf week 6 wint ze: een typische fout van 110 tot 120 kcal/dag tegenover 160 tot 170, en het aandeel mensen binnen 100 kcal van de waarheid stijgt van ongeveer 30% naar meer dan 40%.

Na de update: water modelleren

De tabel hierboven beschrijft de versie zonder waterschatting. We hebben een nieuwe groep gesimuleerde mensen door beide versies gehaald, in vijf situaties. In de eerste verliest iedereen de 1.5 kg water die hierboven is aangenomen, ongeacht het plan; dat is het ergste geval. In de volgende twee volgt het verloren water het plan: het groeit met het calorietekort en met de vermindering van koolhydraten, zoals in de studies, zodat een typisch plan binnen een week of twee ongeveer een kilogram verliest. De laatste twee zijn een persoon zonder tekort, zoals een ervaren atleet op onderhoud, en een persoon wiens water helemaal niet verandert. De getallen zijn de mediane fout van de schatting van het verbruik, in kcal/dag.

SituatieVersieWeek 123468
Alleen formule (alle situaties, binnen enkele kcal)–174169167166162160
1.5 kg water voor iedereenvoor175223299273107118
na175192215203106116
Typisch plan, water volgt tekort en koolhydratenvoor175152145119113109
na175147128112112109
Plan met een grote koolhydraatverminderingvoor175176182145113108
na175158139117112108
Geen tekort (onderhoud)voor174158143124113115
na174158143123112114
Dieet, maar het water verandert helemaal nietvoor175166141122115119
na175189173145115116

Waar een waterverschuiving bestaat en die het plan volgt, is de versie met waterschatting beter in week 2 tot 4 en niet slechter later, en in het typische geval is ze vanaf week 2 beter dan de formule. Voor iemand zonder tekort verandert er niets, en dat is wat we willen. In het ergste geval helpt ze veel (van 299 naar 215 in week 3), maar ze blijft boven de formule in week 2 tot 4, dus de eerste maand blijft voorlopig. De prijs zit in de laatste rij: wanneer iemand op dieet is en het water niet beweegt, verwacht de schatting een verschuiving die niet komt, en verliest ze in week 2 en 3 ongeveer 20 tot 30 kcal/dag. De grootte van het watereffect in het model komt uit de drie gecontroleerde studies hierboven en is door ons op hun getallen afgesteld. Het is dus een kalibratie en is nooit gemeten bij MuscleTiger-gebruikers.

Hoe dit zich verhoudt tot andere manieren om je verbruik te kennen

De getallen hieronder komen uit verschillende studies die verschillende dingen meten, dus het is geen vergelijking van gelijk tot gelijk. Ze laten de orde van grootte zien waarin elke methode werkt.

MethodeWat de bron rapporteertBron
Alleen vergelijking (Mifflin–St Jeor)Binnen 10% van het gemeten rustenergieverbruik bij meer mensen dan de andere gangbare vergelijkingen; typische schatting van het verbruik ongeveer 5% af[2], [3]
Alleen voedingsdagboekInname met 30–50% onderrapportage bij mensen met obesitas (47 ± 16% in een dieetresistente groep)[7], [6]
Op gewicht gebaseerd model tegenover dubbel gelabeld waterVerandering in inname: gemiddeld binnen 40 kcal/dag; individueel RMS-verschil 215 kcal/dag[11]
Dubbel gelabeld water zelfOngeveer ±5% methodefout; herhaalde tests bij één persoon variëren doorgaans ongeveer ±150 kcal/dag; schattingen op basis van minder metingen komen overeen met de volledige set binnen 121–275 kcal/dag (95%-grenzen)[9]
Onze simulatie: registraties en gewicht, weken 6–8Mediane fout 110–120 kcal/dag, tegenover 160–170 voor de formuledeze notitie

Samen genomen komt een typische fout van 100 tot 200 kcal/dag ongeveer overeen met waar elke praktische methode uitkomt, ook de laboratoriummethode. Daarom presenteren we het gecorrigeerde getal als een schatting met een marge. Ons gesimuleerde cijfer is ook het gunstigste van de vijf: een gestage persoon die vaak weegt en regelmatig registreert, wat in het echte leven zelden voorkomt.

Wat een consistente registratievertekening doet

De bruikbaarste eigenschap van de methode is hoe ze omgaat met een vertekening die je niet kunt zien. Stel dat je elke dag een aandeel uu minder registreert dan je werkelijk eet, zonder dat je het weet. We simuleren mensen die het doel volgen dat hun wordt gegeven, dus het doel beïnvloedt wat ze eten, en we vergelijken twee opzetten met hetzelfde plan: een doel vastgelegd door de formule, en een doel gecorrigeerd met registraties en gewicht.

Grafiek van het werkelijke dagelijkse tekort in week 5 tot 8 tegen het aandeel niet-geregistreerd voedsel (0, 10, 20 en 30 procent). Met een door de formule vastgelegd doel daalt het tekort van 446 naar min 366 kcal per dag, onder nul vanaf ongeveer 20 procent. Met een gecorrigeerd doel blijft het in de buurt van het geplande 500 en stijgt het tot 674.
Figuur 1. Werkelijk tekort in week 5 tot 8 wanneer hetzelfde plan, een tekort van 500 kcal/dag, wordt gevolgd terwijl een vast aandeel voedsel niet wordt geregistreerd. Stippen zijn de mediaan van 1 500 gesimuleerde mensen, staven het middelste deel daarvan. Oranje: doel vastgelegd door de formule. Groen: doel gecorrigeerd met registraties en gewicht. Gesimuleerde gegevens.
Niet-geregistreerd voedselWerkelijk tekort, doel via formuleWerkelijk tekort, gecorrigeerd doelGewichtsverlies in 8 weken, formule / gecorrigeerd
0%446 (281–614)397 (281–500)2.8 kg / 2.2 kg
10%250 (73–438)477 (354–583)1.5 kg / 1.9 kg
20%−32 (−244–193)581 (464–695)−0.2 kg / 1.5 kg
30%−366 (−593–−132)674 (581–748)−2.3 kg / 1.0 kg

Met een doel vastgelegd door de formule leidt het niet registreren van 20% van het voedsel ertoe dat de persoon een werkelijk tekort van ongeveer nul heeft: die eet wat het dagboek “2 100” noemt en verliest geen gewicht. Dit is hetzelfde patroon als bij de dieetresistente patiënten hierboven [6], en het komt overeen met wat veel mensen melden wanneer hun wordt verteld dat ze meer moeten eten dan ze zeggen. Het gecorrigeerde doel houdt het werkelijke tekort dicht bij het plan, omdat het wordt uitgedrukt in dezelfde eenheden als het dagboek, en de reden is rekenkundig. Voordat er gewicht is veranderd, is de gecorrigeerde schatting van het verbruik de geregistreerde inname van iemand op onderhoud: E^=(1−u)E\hat E = (1-u)E. Het doel is dan E^−D\hat E - D, dus wat de persoon werkelijk eet is (E^−D)/(1−u)(\hat E - D)/(1-u), en het werkelijke tekort is

Dreal  =  D1−u(gecorrigeerd doel, bij de start),Dreal  =  D−uE1−u(doel volgens formule)(4)D_{\text{real}} \;=\; \frac{D}{1-u} \qquad \text{(gecorrigeerd doel, bij de start)}, \qquad D_{\text{real}} \;=\; \frac{D - uE}{1-u} \qquad \text{(doel volgens formule)} \tag{4}

Voor D=500D = 500, E=2,600E = 2{,}600 en u=0.2u = 0.2 geeft dit 625 voor het gecorrigeerde doel en −25 voor het doel via de formule; dat zijn de startwaarden van de simulatie. Naarmate de gewichtstrend bijkomt, ontspant het gecorrigeerde tekort van D/(1−u)D/(1-u) naar DD, waardoor Figuur 1 bij 20% 581 toont, lager dan de startwaarde van 625. Kortom: een stabiele gewoonte, te laag of te hoog, wordt geabsorbeerd zolang ze stabiel blijft. Een vertekening die van week tot week verandert, kan zo niet worden geabsorbeerd, en dat is het realistische geval.

Resultaten

VraagFormuleRegistraties en gewicht
Typische fout van het verbruik, gesimuleerd, weken 6–8160–170 kcal/dag110–120 kcal/dag
Typische fout in weken 2–4 van een nieuw dieetongeveer 170 kcal/dag220–300 kcal/dag zonder waterschatting in het ergste geval; 190–215 met waterschatting; 110–150 met waterschatting voor een typisch plan
Werkelijk tekort wanneer 20% van het voedsel niet wordt geregistreerd, plan 500 kcal/dagongeveer 0 (−32)581
Fout door 7 700 kcal/kg te gebruiken waar het lichaam zich gedraagt als 9 100geenongeveer 80–100 kcal/dag bij een gewichtsverlies van 0.5 kg/week
Aandeel binnen 100 kcal van de waarheid in week 831%42%

Hoe we dit in MuscleTiger gebruiken

Het adaptieve calorie-doel is onderdeel van MuscleTiger Premium. Het volgt de lus uit sectie 4: een startpunt via de formule, een met het Kalmanfilter gefilterde gewichtstrend, recente geregistreerde inname en vergelijking (3). Het heeft enkele weken regelmatige weegmomenten en redelijk complete voedingsdagboeken nodig voordat het iets verandert, het herberekent elke paar dagen, en het houdt je calorieën stabiel wanneer je traint en je gewicht gelijk blijft.

Bij het schrijven van deze notitie vonden we een zwakte die de simulatie zichtbaar maakte: de eerste versie had geen speciale behandeling voor het vroege waterverlies, dus voor iemand die aan een dieet begint kon de schatting in week 2 tot 4 te hoog uitvallen en kon het doel een tijdlang omhoog drijven. We hebben sindsdien de waterschatting uit sectie 3 toegevoegd. Die neemt het grootste deel van het probleem in onze simulatie weg, maar niet alles in het ergste geval. Behandel het adaptieve getal in de eerste maand van een nieuw dieet dus als voorlopig, en beoordeel de voortgang aan de hand van de trend over vier tot zes weken.

Bekijk MuscleTiger

Conclusies

Beperkingen van deze notitie. Alles in sectie 5 is een simulatie met parameters die wij hebben gekozen. Ze is niet getest tegen dubbel gelabeld water of andere gemeten verbruiksgegevens bij echte gebruikers, en het waterverlies, de dagelijkse variatie van 15% in inname en de fout van 10% in de formule zijn aannames. De grootte van het watereffect is afgesteld op drie gecontroleerde studies van enkele dagen tot enkele weken en kan verschillen bij mensen die hun voeding maar weinig veranderen of die tegelijk met trainen beginnen. De gesimuleerde persoon volgt een gepubliceerd gemiddeld gewichtsmodel [4] en vertegenwoordigt geen enkel individu. We hebben niet elke regel van de app gesimuleerd: de veiligheidsondergrens, de beveiliging voor mensen die hun lichaamssamenstelling willen verbeteren en de trainingsterm zijn weggelaten. Dit is algemene informatie en vervangt geen medisch advies.

Bronnen

  1. Mifflin MD, St Jeor ST, Hill LA, et al. A new predictive equation for resting energy expenditure in healthy individuals. Am J Clin Nutr 1990;51:241–7. doi:10.1093/ajcn/51.2.241
  2. Frankenfield D, Roth-Yousey L, Compher C. Comparison of predictive equations for resting metabolic rate in healthy nonobese and obese adults: a systematic review. J Am Diet Assoc 2005;105:775–89. doi:10.1016/j.jada.2005.02.005
  3. Hall KD, Sacks G, Chandramohan D, et al. Quantification of the effect of energy imbalance on bodyweight. Lancet 2011;378:826–37. doi:10.1016/S0140-6736(11)60812-X
  4. Chow CC, Hall KD. Short and long-term energy intake patterns and their implications for human body weight regulation. Physiol Behav 2014. doi:10.1016/j.physbeh.2014.02.044
  5. Leibel RL, Rosenbaum M, Hirsch J. Changes in energy expenditure resulting from altered body weight. N Engl J Med 1995;332:621–8. doi:10.1056/nejm199503093321001
  6. Lichtman SW, Pisarska K, Berman ER, et al. Discrepancy between self-reported and actual caloric intake and exercise in obese subjects. N Engl J Med 1992;327:1893–8. doi:10.1056/nejm199212313272701
  7. Chao AM, Quigley KM, Wadden TA. Dietary interventions for obesity: clinical and mechanistic findings. J Clin Invest 2021;131(1):e140065. doi:10.1172/JCI140065
  8. Waterworth SP, Kerr CJ, McManus CJ, et al. Obese individuals do not underreport dietary intake to a greater extent than nonobese individuals when data are allometrically scaled. Am J Hum Biol 2022;34(7):e23743. doi:10.1002/ajhb.23743
  9. Breit MJ, Pan Z, Ostendorf DM, et al. Using time-weighted averages of total daily energy expenditure to estimate energy intake during a weight loss intervention. Obesity 2025;33:2093–102. doi:10.1002/oby.70008
  10. Roberts BM, Helms ER, Trexler ET, Fitschen PJ. Nutritional recommendations for physique athletes. J Hum Kinet 2020;71:79–108. gratis volledige tekst (PMC) · doi:10.2478/hukin-2019-0096
  11. Sanghvi A, Redman LM, Martin CK, Ravussin E, Hall KD. Validation of an inexpensive and accurate mathematical method to measure long-term changes in free-living energy intake. Am J Clin Nutr 2015;102:353–8. doi:10.3945/ajcn.115.111070
  12. Hall KD, Chow CC. Estimating changes in free-living energy intake and its confidence interval. Am J Clin Nutr 2011;94:66–74. doi:10.3945/ajcn.111.014399
  13. Hall KD, Bemis T, Brychta R, et al. Calorie for calorie, dietary fat restriction results in more body fat loss than carbohydrate restriction in people with obesity. Cell Metab 2015;22:427–36. doi:10.1016/j.cmet.2015.07.021
  14. Hall KD, Chen KY, Guo J, et al. Energy expenditure and body composition changes after an isocaloric ketogenic diet in overweight and obese men. Am J Clin Nutr 2016;104:324–33. doi:10.3945/ajcn.116.133561
  15. Yang MU, Van Itallie TB. Composition of weight lost during short-term weight reduction. Metabolic responses of obese subjects to starvation and low-calorie ketogenic and nonketogenic diets. J Clin Invest 1976;58:722–30. doi:10.1172/JCI108519